Líklega hefði íslenska efnahagshrunið ekki orðið jafn alvarlegt ef embættismenn væru ráðnir á faglegum forsendum en ekki samkvæmt ættartengslum og vinaböndum.
Þetta sagði Robert Wade, hagfræðiprófessor, sem hefur rannsakað íslenska efnahagslífið í mörg undanfarin ár í samtali við fréttastofu RÚV.
Hann leggur til að Íslendingar komi sér upp stofnun sem leggi mat á umsækjendur um opinber embætti og ráði í þau eftir hæfni. Hann telur að ættartengsl og klíkuskapur hafi ráðið of miklu um embættisveitingar hér og þjóðin hafi goldið þess í aðdraganda kreppunnar.
Robert Wade notar hugtakið neopatrialisma, einskonar nýfeðrahyggju, til að lýsa íslenska embættismannakerfinu. Skilin séu óljós milli þess persónulega og hins opinbera. Wade segir að embættismenn sem voru ráðnir vegna klíkuskapar eða ættartengsla, hafi margir ekki haft næga þekkingu á fjármálakerfum. Það hafi átt stóran þátt í því að ekki var hlustað á varnaðarorð Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og ýmissa annarra erlendra stofnana og bankakerfinu var leyft að vaxa þjóðinni yfir höfuð.
Þá segir Wade merkilegt að Ísland hafi á undanförnum árum verið stimplað af erlendum stofnunum (s.s. Transparency International) sem óspillt samfélag. Vina- fjölskyldu- eða stjórnmálatengsl séu svo afgerandi á Íslandi að augljóst megi vera að viðkomandi stofnanir noti ófullnægjandi mælikvarða hvað Ísland varðar og gefi þannig falskt mat um óspillt samfélag.
Robert Wade fer jafnframt hörðum orðum um stjórn Davíðs Oddssonar á Seðlabankanum og segir það með ólíkindum að hann hafi í raun skipað sjálfan sig seðlabankastjóra án þess að hafa til þess fullnægjandi hæfileika.
Ítarlega grein Roberts Wades má finna hér.
215
97