Ragnar Þórisson og Frank Óskar Pitt hjá vogunarsjóðnum Boreas Capital hafa sent frá sér svohljóðandi yfirlýsingu vegna fréttaflutnings og skrifa um helgina um þátttöku þeirra á fundun forystumanna Framsóknarflokksins með norskum stjórnmálamönnum:
Undirritaðir voru beðnir um að sitja fundi í Noregi með tveimur þingmönnum, þeim Höskuldi Þórhallssyni og Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni. Með okkur í för var Jón Gunnar Jónsson sem starfað hefur í 17ár hjá Merrill Lynch bankanum í New York, London og Hong Kong. Eins og margir vita var það yfirmaður greiningardeildar Merrill Lynch, sem varaði við íslensku bönkunum árið 2006 en á það vildu fáir hlusta. Tilgangur okkar á þessum fundum var að útskýra hvernig AGS hefur hegðað sér gagnvart Íslendingum; hótað okkur með því að draga lappirnar í lánveitingum vegna Icesave, og veikt samningsstöðu okkar gagnvart Bretum og Hollendingum. Hvernig þeim hefur tekist að sliga íslenskt atvinnulíf með því að halda stýrivöxtum í ógnarhæðum undanfarið ár. Þess má geta að stýrivextir í Noregi eru 1,25% um þessar mundir.
Við skýrðum einnig út ástæður þeirra háu stýrivaxta sem AGS mælir með hér á landi. Í því samhengi bentum við á að AGS lánaði Argentínu milljarða dollara til þess eins að auka gjaldeyrisvaraforða þeirra. Í kjölfarið var gjaldeyrishöftum aflétt sem varð til þess að erlendir áhættufjárfestar sem fastir voru inní kerfinu soguðu út forðann á 45 mínútum. Hér á landi eru erlendir jöklabréfaeigendur (með öðrum orðum áhættufjárfestar) fastir í kerfinu með um 600-700 milljarða íslenskra króna í ríkisskuldabréfum og innistæðum í bönkum. Það er því ástæða að spyrja sig af hverju AGS áætlunin gerir ráð fyrir að lána okkur 5 milljarða dollara (625 milljarða). Einnig útskýrðum við hvernig niðurskurðarstefna AGS stefnir norræna velferðarkerfinu í hættu. Að auki var greint frá að með því að viðhalda 12% stýrivöxtum og 9,5% innlánsvöxtum er íslenskur almenningur að greiða 190 milljarða á ári í vaxtakostnað til þeirra sem eiga innlánsfé í bönkum. Innlán munu vera um 2.000 milljarðar (2000 milljarðar x 9,5%). Þessi vaxtakostnaður nemur því yfir 500 milljónum á dag sem er meira en árlegur kostnaður heilbrigðiskerfisins. Eftir þetta voru norsku þingmennirnir flestir farnir að fussa og sveija yfir þeim augljósu þvingunum sem eru að eiga sér stað hér á landi í boði AGS, Hollendinga og Breta.
Við sýndum fram á það að „fyrirtækið“ Ísland gengur í rauninni mjög vel enda höfum við haft jákvæðann vöruskiptajöfnuð í 11 mánuði í röð og allar stóru „deildirnar“ eins og stóriðjan, ferðamannaiðnaðurinn og sjávarútvegurinn eru að keyra á öllum tiltækum „cylendrum“. Verkefnið væri því einfalt, við þurfum að endurfjámagna skuldir, greiða upp dýr lán með nýjum og í raun endurskipuleggja lánauppsetninguna.
Við lögðum fram hugmynd að 50 milljarða NOK (1000 milljarða) lánalínu til Íslands sem gæti orðið til þess að losna við AGS úr landi. Þessi lína bæri lítinn kostnað eða 0,25% á ári og eingöngu myndum við greiða vexti (4% var lagt fram) af þeim fjárhæðum sem við myndum draga á línuna. Þessi lánalína kæmi okkur Íslendingum á lappir, hækkaði lánshæfismat okkar og styrkti krónuna. Seðlabankar Íslands og Noregs gætu í kjölfarið unnið í samvinnu við að stýra okkur út úr þessu og keypt t.d. upp skuldabréf íslenska ríkisins með afföllum, greiða upp óhagstæð lán og taka ný og eða draga á línalínuna. Það er alveg ljóst að skuldatryggingarálag Íslands (CDS) myndi lækka við þessa línu og opna dyrnar fyrir Ísland á alþjóðlega lánamarkaði. Með því að fá þessa línu væri mögulegt að aflétta höftum, lækka stýrivexti og þannig laða að erlenda fjárfesta. Lánalínan yrði útfærð eftir fjármagnsþörf landsins og fjárhæðir með endurgreiðslugetu í huga. Við lögðum til að við notuðum 1/3 í að laga fjárlagahallann, 1/3 í erlendar skuldir á næstu þremur árum og 1/3 í að styrkja gjaldeyrisforðann. Samkvæmt okkar útreikningum þá þurfum við kannski að draga 1/3 til 2/3 af 1000 milljarða lánalínu þar sem hún virkar á mörgun stöðum sem svokölluð stríðskjöldur (e. warchest).
Það var að beiðni norsku þingmannanna að við skrifum minnisblað um ofangreind atriði og er það í vinnslu. Minnisblaðið verður sent frá okkur á næstu dögum. Það var sérstaklega áhugavert hvernig norsku hægri og vinstri flokkarnir voru hvað ákafastir í að láta skoða þennan möguleika sem fyrst. Eftir að hafa hitt alla átta stjórmálaflokka Noregs komumst við að því að Norðmenn kalla Íslendinga bræður, en Norðmenn eru yfirleitt kallaðir frændur af Íslendingum.
Það virðist vera misskilngur hjá íslenskum bloggurum og blaðamönnum hvað vogunarsjóðir eru. Í stuttu máli má segja að vogunarsjóðir séu fjárfestingarsjóðir sem spila bæði vörn og sókn. Hefðu slíkir sjóðir verið fyrirferðameiri á Íslandi hefði fjármálakerfið e.t.v. ekki hrunið enda veðjuðu bankarnir okkar og fjárfestingarfélögin aðeins á hækkun markaða með miklum lántökum og verulega takmörkuðum varnarstöðum. Þess má svo geta að vogunarsjóðir hefðu komið í veg fyrir markaðsmisnotkun og handafls hækkanir á hlutabréfum, því þeir hefðu þá getað séð í gegnum markaðsmisnotkanir og skortselt í fyrirtækjum (bönkum) sem væru að stunda slíkt. Það er fróðlegt og í senn ánægjulegt að sjá að einn virtasti vogunarsjóðstjóri heims, George Soros, hefur greinilega fetað í fótspor okkar þar sem hann hraunaði um helgina yfir AGS og ESB fyrir það að koma ekki Lettlandi til bjargar og lána því landi til að koma í veg fyrir blóðugan niðurskurð á velferðarkerfi þeirra. Áhugavert ekki satt?
Ef við færum okkur á lægra plan og tökum á því sem bloggarar hafa verið að tjá sig um helgina þ.e. að draga vogunarsjóðinn Boreas Capital inní þessa umræðu, er það afleikur misvitra manna og kvenna, og pólitískt sjónarspil, enda vorum við þarna sem íslenskir ríkisborgarar með reynslu á fjármálamörkuðum. Því fannst okkur það sjálfsagt, og reyndar klókt, hjá þessum tveimur þingmönnum Framsóknarflokksins að biðja okkur og aðra ráðgjafa að aðstoða þá við útskýringar á síðustu fjármálagerningum á Íslandi og hvernig þessir gjörningar breyttust í byrðar á íslenskan almenning sem átti lítið með hrunið að gera og bar ekki ábyrgð á því.
Hluthafar okkar í Boreas Capital vita að sjóðurinn hefur staðið af sér erfiðan storm og gott betur en það. Boreas Capital er í dag í öðru sæti yfir ávöxtun á árinu 2009 í norrænni vogunarsjóðavísitölu sem telur 126 norræna vogunarsjóði. Þess má geta að enginn íslenskur banki á í sjóðnum og enginn Björgólfur Thor, en íslenskir bankar hafa átt í sjóðnum en þurftu að selja við gjaldþrot. Það er ánægulegt að segja frá því að fjórir íslenskir lífeyrissjóðir eiga hlut í sjóðnum og í gegnum þá eru það u.þ.b. 60 þúsund Íslendingar óbeinir hluthafar í sjóðnum. Það er mikil hvatning að vinna fyrir þá eins og staðan er á Íslandi í dag. Allir fjárfestingarsjóðir eru með vörsluaðila (e. administrator) og er það Landsvaki sem er vörsluaðili sjóðsins. Þrátt fyrir fall Landsbankans ákváðum við að skipta ekki um vörsluaðila og notum núna Nýja Landsbankann (NBI) sem er í eigu Ríkisins til þess að sjá um þessa þjónustu fyrir okkur.
Einnig talar einn bloggari um það, að við hefðum átt í sama fyrirtæki og Straumur Banki sem heitir Tanganyika Oil og reynir bloggarinn að ýja að einhverju torkennilegu í því sambandi. Tanganyika sagan endaði þannig að í lok síðasta árs gerði kínverska olíufyrirtækið Sinopec mjög hagstætt yfirtökutilboð í sænska olíufélagið Tanganyika Oil og ekkert nema gott um að það segja, en þetta virðist bloggarinn ekki vita eða tjá sig um.
Við erum sagðir vera fyrrum samstafsmenn Björgólfs Thors og reynt að gera okkur tortryggilega þannig. Þá er vert að spyrja „spunavél Samfylkingarinnar“ hvort hún telji þessa fyrrum „samstarfsmenn“ og starfsmenn Bjögólfs Thors hjá Landsbankanum vera tortryggilega og ótrúverðuga? Svo teljum við ekki vera en getum þó bent á eftirfarandi:
• Ingvi Örn Kristinsson er aðstoðarmaður Félagsmálaráðherra Árna Páls Árnasonar, en hann var framkvæmdastjóri Verðbréfasviðs Landsbankans. Einnig starfar hann sem ráðgjafi Forsætisráðherra.
• Benedikt Stefánsson var í Greiningardeild Landsbankans og er núna aðstoðarmaður Gylfa Magnússonar Efnahags- og Viðskiptaráðherra.
• Björn Rúnar er skrifstofustjóri í Viðskiptaráðuneytinu. Hann var forstöðumaður í Greiningardeild Landsbankans
• Edda Rós er núna fulltrúi Íslands í AGS í gegnum Samfylkinguna. Hún var forstöðumaður Greiningardeildar Landsbankans
• Arnar Guðmundsson var í Greiningardeild Landsbankans. Hann er núna aðstoðarmaður Katrínar Júlíusdóttur Iðnaðarráðherra.
Það er hollt og gott fyrir alla duglega, vinnandi íslenska menn og konur að sjá hvernig „spunavél Samfylkingarinnar“ starfar og gaman að sjá hvernig þessi flokkur ætlar að endurreisa Ísland. Þess má svo geta að við hefðum allir getað farið á þessa fundi með hvaða íslenska stjórnmálaflokki og þingmanni sem er, enda ekkert nema ánægjulegt að geta tekið þátt í því að aðstoða íslensku þjóðina á þessum erfiðu tímum. Það virðist yfirlýst stefna ríkisstjórnarinnar að notaeingöngu embættismenn og sjálfskipaða sérfræðinga úr háskólum landsins í baráttu sinni og halda þjóðinni óupplýstri.
Einnig er sorglegt að horfa á einn íslenskan stjórnmálaflokk, Samfylkinguna setja ESB, AGS og Icesave ofar hagsmunum Íslands.
Við erum jafnframt afar stoltir yfir því að hafa unnið með þeim Höskuldi, Sigmundi og Jóni Gunnari í þesasri ferð enda þar á ferð mjög færir, vel menntaðir og öflugir Íslendingar.
