Sturla Böðvarsson, fyrrverandi þingmaður Sjálfstæðisflokksins og fyrrum forseti Alþingis, gagnrýnir Þorstein Pálsson, fyrrverandi formann flokksins, harðlega fyrir að taka sæti í samninganefnd um aðild Íslands að Evrópusambandinu.
„Það er nær óskiljanlegt að fyrrverandi formaður Sjálfstæðisflokkins skuli láta véla sig til þeirra verka að ganga erinda þeirra Össurar og Jóhönnu Sigurðardóttur í fullkominni andstöðu við þá stefnu sem Bjarni Benediktsson formaður Sjálfstæðisflokksins hefur mótað“, skrifar Sturla í pistli á Pressunni.
Sturla segist hafa fengið upphringingu frá samflokksmanni sínum sem hafi spurt sig hvort Þorsteinn Pálsson væri genginn í Samfylkinguna. Sá maður hafi kosið Davíð Oddsson þegar þeir kepptu um formannsembætti Sjálfstæðisflokksins, Þorsteinn og Davíð, árið 1991. Sjálfur segist Sturla hafi verið stuðningsmaður Þorsteins í formannskjörinu. Þess vegna sé framganga hans nú mikil vonbrigði.
Sturla rifjar upp að Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, hafi því aðeins viljað ganga til viðræðna við Evrópusambandið að áður færi fram þjóðaratkvæðagreiðsla um hvort hefja ætti viðræður og þjóðin fengi tækifæri til þess að átta sig á kostum og göllum aðildar og þeim forsendum sem viðræður ættu að ganga út á.
„Með því ættu forystumenn Evrópusambandsins ekki að þurfa að efast um heilindin í viðræðunum ef þjóðin samþykkti aðildarviðræður og ríkisstjórnin hefði þannig óskorað umboð. En þjóðin var ekki spurð. Þess í stað var skipuð viðræðunefnd án þess að flokkarnir utan stjórnarinnar fengju tækifæri til þess að koma að málum. Kratarnir í Samfylkingunni höfnuðu þjóðaratkvæðagreiðslu“, skrifar Sturla.
„Ég get ekki séð hvaða nauðir ráku Þorstein Pálsson til þess að setjast við borðið með starfsmönnum utanríkisráðuneytisins og sérstökum áhugamönnum um að við sættum okkur við Icesave-samninginn. En lengi má manninn reyna. Vonandi kemur að því að hann skýri það fyrir okkur gömlum stuðningsmönnum sínum á hvaða leið hann er og hversvegna hann telur okkur þurfa að fara upp í hraðlest Össurar Skarphéðinssonar til Brussel og fórna m.a. því sem hann hafði svo vel gert sem sjávarútvegsráðherra. Ég bíð spenntur eftir að lesa eða heyra þær skýringar. Hann skuldar mér skýringar og væntanlega fleirum sem trúað hafa á dómgreind hans og hyggindi, “ skrifar Sturla Böðvarsson.
