Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins hefur ekki sjálfstætt álit á því hvernig innleiðing tilskipunar um innstæðutryggingar var framkvæmd á Íslandi, heldur er niðurstaðan fengin frá Eftirlitsstofnun EFTA, ESA. Eftir stendur þó að þrátt fyrir óskir íslenskra stjórnvalda er ósvarað þeirri spurningu hvernig þessar stofnanir telja að innleiðing innstæðutrygginga hafi verið áfátt á Íslandi.
Þetta segir í svari Michels Barniers, sem fer með innri markaðsmál í framkvæmdastjórn Evrópusambandsins, til Steingríms J. Sigfússonar, fjármálaráðherra.
Einsog Eyjan greindi frá fyrr í þessum mánuði þá fóru íslensk stjórnvöld fram á skýringar frá Barnier vegna svara hans við norska fréttamiðilinn ABC Nyheter um að innistæðutryggingasjóðir njóti ekki ríkisábyrgðar. Í skriflegu svari hans til ABC taldi hann að undir venjulegum kringumstæðum þyrftu ríki ekki að gangast í ábyrgð ef tryggingasjóðir standa ekki undir innstæðum. Jafnframt kom fram í svari hans það mat að framkvæmd íslenskra stjórnvalda á þessari tilskipun hafi verið áfátt (e. defective) með því að hafa ekki séð til þess að tryggingakerfið sem komið var á fót á grundvelli skuldbindinga í þesari tilskipun væri nægilega öflugt miðað við stærð og áhættu í íslenska bankakerfinu.
Ýmsir hafa talið að fyrrnefnda atriðið – að ríkisábyrgð taki ekki sjálfkrafa við innstæðutryggingum – styrki málstað Íslands í Icesave-deilunni við Breta og Hollendinga. Að sama skapi hefur þótt mikilvægt að fá skýringar á því síðarnefnda, þ.e. með hvað rökum því er haldið fram að innleiðingunni hafi verið áfátt á Íslandi.
Íslensk stjórnvöld fóru því formlega fram á skýringar. Í bréfi Steingríms til Barniers 11. ágúst er beðið um skýringar á því hvernig komist hefði verið að þessari niðurstöðu og hvaða aðferðafræði hefði verið beitt í því skyni. Þá var þess óskað að skýrt yrði á nákvæmari hátt að hvaða leyti framkvæmdastjórnin teldi innleiðingu tilskipunarinnar ófullnægjandi hér á landi og gerð grein fyrir, helst með vísan til ákveðinna tilvika, að hvaða marki tilskipunin væri innleidd á annan hátt í aðildarríkjum Evrópusambandsins og hvernig það stæðist samanburð við innleiðinguna hér á landi.
Svarar ekki hvernig innleiðingu var áfátt á Íslandi
Þessu svarar Barnier m.a. þannig að niðurstaða hans byggist ekki á eigin athugun framkvæmdastjórnarinnar, heldur væri hún algerlega reist á áliti Eftirlitsstofnunar EFTA, ESA, á málinu. Samkvæmt því kæmi ábyrgð ríkisins á innstæðutryggingum ekki til ef tryggingakerfi sem komið væri á fót samkvæmt tilskipuninni gæti staðið innstæðueigendum skil á tryggingunni. Með vísan til þess virtist sem sú hefði ekki verið raunin á Íslandi m.t.t. innstæðueigenda í Bretlandi og Hollandi.
Framkvæmdastjórnin tók fram að sér væri ekki kunnugt um að sams konar tilvik hefðu komið upp annars staðar í Evrópu og nefnir engin hliðstæð dæmi. Athygli vekur að í svarinu er skautað framhjá því sem ætla megi að skipti verulegu máli, þ.e. hvernig innleiðing reglna um innstæðutryggingar hafi verið áfátt á Íslandi. Beðið var sérstaklega um að skýra það um með dæmum, en því erindi er einfaldlega ósvarað.
Viðhengi:
Bréf Steingríms til Barniers
Svar Barniers til Steingríms
