Loks svör eftir belg og biðu
Eyjan hefur áður greint frá tilraunum Sveins Óskars Sigurðssonar, viðskiptafræðings, til að fá svör við nokkrum ósvöruðum spurningum varðandi Seðlabankann og viðbrögð bankans á síðustu misserum. Nú ber svo við að bankinn hefur loks svarað en svörin vekja athygli og furðu.
Greinir Sveinn frá svarinu í pistli í Morgunblaði dagsins en spurningarnar sem Sveinn sendi fyrir margt löngu má sjá hér.
Í svari Seðlabanka Íslands segir meðal annars: „Þegar ofangreindur texti var ritaður í skýrslu Seðlabankans voru engar forsendur til að fullyrða að gengistryggð lán væru ólögmæt. Erfitt er að sjá á hvaða hátt það hefði verið betur til þess fallið að tryggja fjármálalegan stöðugleika og styðja við peningastefnuna að banna ákveðið form af gengistryggðum lánum en leyfa önnur lán sem í eðli sínu voru nákvæmlega eins.“
Er bankinn í svari sínu að vísa til ritsins Fjármálastöðugleika frá maí 2008 sem kom út fáeinum mánuðum áður en aðallögfræðingur bankans komst að allt annarri niðurstöðu. Taldi hann þar gengistryggingu, eins og bankarnir beittu henni fyrir sig, ólöglega. Er því reynt að varpa fram að gengistrygging hafi verið alfarið en svo þarf ekki að vera að mati Sveins. Aðeins sé óheimilt að binda skuldbindingar í krónum við gengi erlendra mynta en ekki óheimilt að binda skuldbindingar í erlendum myntum við gengi íslenskrar krónu.
Því verður að gæta þess orðalags og þeirra svara sem greinilega berast frá Seðlabanka Íslands enda hefur gengistrygging ekki alfarið verið dæmd ólögleg á Íslandi og hljóta þeir sem hafa óskað eftir slíku nú að fagna því frelsi sem í þessu felst. Því hefur löggjafinn veitt frelsi til gengistryggingar, þó aðeins með þeim hætti að höfuðstóll í krónum hækki eða lækki ekki eftir breytingum í gengi krónu gagnvart öðrum myntum. Þetta samræmist réttmætum athugasemdum AGS á sínum tíma og í takt við fjármálastöðugleika.
Hvernig stendur á því að Seðlabanki Íslands (sem nefndin, er einn bankastjóri bankans sat í, sagði að hefði ein stofnana landsins heimild til að víkja frá hömlum á gengistryggingu) telur sig ekki hafa haft forsendur til að fullyrða að gengistryggð lán væru ólögmæt eins og þau voru reiknuð af bönkunum? Þetta vekur ekki aðeins athygli heldur einnig furðu.
