Verkefnaskortur er ekki hjá hinu opinbera heldur hefur álag aukist að undanförnu. Það er ástæðan fyrir því að meginþorri launafólks sem misst hefur vinnuna er á almennum vinnumarkaði en ekki opinberir starfsmenn.
Þetta segir Guðlaug Kristjánsdóttir, formaður Bandalags háskólamanna, í fréttatilkynningu í morgun. Guðlaug er að bregðast við ummælum Frosta Ólafssonar, aðstoðarforstjóra Viðskiptaráðs, sem vakið hefur athygli á því að 9 af hverjum 10 sem misst hafa vinnuna hafa starfað á almennum vinnumarkaði. Aðeins 1 af hverjum 10 er opinber starfsmaður.
“Augljóst er að þegar fyrirtæki falla eða verkefni hverfa með öllu, leiðir slíkt til uppsagna. Verkefnaskortur á hins vegar ekki við hjá hinu opinbera og getur því ekki verið ástæða til uppsagna. Þvert á móti hefur álag almennt aukist,” segir formaður BHM.
Þá segir hún að fjöldi opinberra starfsmanna hafi talsvert verið gagnrýndur. Ef markmiðið sé að fækka opinberum starfsmönnum, þurfi þó fyrst að eiga sér stað umræða og ákvarðanataka um opinbera þjónustu. Ástandið hjá langflestum stofnunum ríkis og sveitarfélaga bjóði ekki upp á frekari fækkun fagfólks án þess að til komi skerðing á þjónustu.
Formaður BHM bendir síðan á eftirfarandi um launaþróun og starfsöryggi opinberra starfsmanna frá bankahruni:
• Ef launaþróun síðustu 18 mánaða hjá opinberum starfsmönnum úr röðum BHM er skoðuð sést að samningar eru lausir og að engar taxtahækkanir hafa orðið frá miðju ári 2008, á sama tíma og taxtar á almennum markaði hafa hækkað.
• Laun félagsmanna aðildarfélaga BHM hafa á þessu tímabili lækkað umtalsvert, bæði með stöðu- og vinnutímabreytingum, minnkaðri yfirvinnu o.fl. Laun umfram dagvinnu hafa lækkað um ríflega fjórðung. Þar með hefur kaupmáttur félagsmanna BHM sem sinna opinberri þjónustu lækkað meira en almennt hefur gerst.
• Starfsöryggi opinberra starfsmanna er ekkert umfram þriggja mánaða uppsagnarfrest. Mikið er um einhliða breytingar á ráðningarkjörum, ekki er ráðið í störf sem losna, tímabundnir ráðningarsamningar eru ekki framlengdir og almennt ríkir ráðningabann. Allt þetta leiðir til aukins álags á opinbera starfsmenn.
• Við gerð stöðugleikasáttmálans sumarið 2009 sammæltust aðilar um að vernda eftir fremsta mætti störf hjá hinu opinbera og forðast beinar uppsagnir þar til almenni markaðurinn rétti sig af og gæti tekið við fleira fólki. Þrátt fyrir þetta hefur verið töluvert um beinar uppsagnir meðal opinberra starfsmanna.
• Lífeyriskjör opinberra starfsmanna skýrast af þeirri staðreynd að þeir hafa valið að láta stærri hluta launa sinna renna til uppbyggingar lífeyris, enda hafa laun sambærilegra hópa á almennum markaði jafnan verið um 30% hærri en laun opinberra starfsmanna.
Athugið: Eyjan hvetur lesendur til að segja skoðun sína á fréttum og bloggfærslum á vefnum. Við biðjum um að notað sé rétt nafn og að athugasemdir séu málefnalegar og skrifaðar af háttvísi. Nauðsynlegt er að gefa upp rétt netfang sem er virkt. Meiðandi ummæli verða ekki liðin. Ritstjórn áskilur sér rétt til að fjarlægja ummæli sem hún telur ekki birtingarhæf.
12 ummæli
Rita ummæli09.02 2010 kl.10:41
Slóð
Eðlilega stjórnvöld stefna að því að í landinu þrífist ekki neinn rekstur nema opinbert dútl.
Telja sjálfsagt að tejurnar verði til hjá Ríkinu enda tómir snillingar á ferð.
09.02 2010 kl.10:50
Slóð
Þetta er því miður ekki rétt hjá formanni BHM, raunar furðulegt að formaður BHM skuli bera svona slúður undir landsmenn og bendir ekki til þess að kennsla í akademískum vinnubrögðum hafi skilað sér við samninga á fréttatilkynningunni.
09.02 2010 kl.10:53
Slóð
En hvar er uppspretta þeirra fjármuna sem opinber rekstur hvílir á ? Fer sú lind ekki ört þverrandi ?
09.02 2010 kl.11:07
Slóð
Maaður fer að efast um gildi menntunar í þessu landi. Það sem var verið að benda á er að þennsla ríkisins á íslandi á sér hvergi hliðstæðu í heiminum - og erum við þó ekki að reka her!
Vöxtur hins opinbera hefur farið úr 28% af vergri þjóðarframleiðslu árið 1985 í tæp 60% árið 2010.
Laun opinberra starfsmanna eru nú hærri í opinbera geiranum en á almenna markaðnum og við það bætist að opinberir starfsmenn njóta meiri fríðinda, öruggara starfsumhverfi, styttri vinnutíma og margfalt betri lífeyriskjara.
Nú þegar ljóst er að peningauppsprettan er margfalt minni en menn ætluðu árið 2007 hlýtur hverjum manni að verða ljóst að opinberi geirinn verður einnig að dragast eitthvað saman, bæði hvað varðar launastefnu, lífeyrisréttindi og stærð.
09.02 2010 kl.11:13
Slóð
Hef einhvernveginn á tilfinningunni að þessi jafna gangi ekki upp þ.e. að framleiðslugreinarnar séu stopp á meðan allt er vitlaust hjá opinbera geiranum.
09.02 2010 kl.11:36
Slóð
Það var ekki við öðru að búast.
Það má ekki skera niður hjá hinu opinbera. Það má ekki segja upp opinberum starfsmönnum. Það má ekki gagnrýna þá og þeir geta jafnvel valdið vandræðum.
http://www.pressan.is/pressupennar/UnnurJohannsdottir
Nú verða ráðamenn að skilja einfalda formúlu. Þess fleiri í einkageiranum. Þess meiri skattekjur. 10 störf í einkageiranum eru nauðsynleg til að borga ein laun í hjá félagsmönnum BHM.
09.02 2010 kl.11:44
Slóð
Þessi augljósa þversögn þar sem samdrátturinn er ekki ennþá kominn fram í því opinbera. Í Svíþjóð var 10. hverjum opinbera starfsmanni sagt upp og þar varð kreppan ekki næstum eins djúp eins og hér.
Það að atvinnulífið og skatttekjurnar hafa dregist saman meðan þetta er ennþá ekki komið fram í neinum verulegum niðurskurði hjá hinu opinbera.
Íslenska ríkið er með heimsmet í halla á fjárlögum eins og bent hefur verið á og verður væntanlega um 20-27% meðan hallinn á grísku fjárlögunum sem álitinn er hreint skelfilegur stefndi í 13%. Halli á ríkisútgjöldum má hæst vera 3%. Íslenska ríkið hefur lítið nánast ekkert lánstraust og í raun heldur þetta uppi vaxtastigi innanlands og étur upp traust á íslensku krónunni sem er nánast ekkert.
Opinberum starfsmönnum fjölgaði um 27% frá 2000 - 2008 og ríkisútgjöld jukust um 43%. Það er augljóst að stærð opinbera kerfisins (sveitarfélög og ríki) er ekki neinum tengslum við stærð hagkerfisins og að óbreyttu mun landinu verða sökkt í sköttum og skuldum.
09.02 2010 kl.11:52
Slóð
Það er ekki verkefnaskortur sem hrjáir einkageirann, heldur fjármagnsskortur. Ekki virðist skorta fjármagn í sama mæli hjá hinu opinbera. Það er umhugsunarvert.
Aftur á móti er þessi talnaleikur, með að 9 af hverjum 10 sem missa vinnuna séu úr einkageiranum, ekki sérlega sannfærandi. Það er marklaus tala nema á sama tíma sé getið um hversu stór hluti alls vinnuafls sé í einkageiranum versus hjá hinu opinbera.
09.02 2010 kl.12:00
Slóð
Rétt hjá Þórði og Gunnr. Við getum ekki rekið 2008 samneyslu á 2000 tekjum. Að auki mun skattheimtan sem stefnir í enn hefta vöxtinn. Það væri mikið sársaukaminna að skera fljótt og duglega niður hjá hinu opinbera. Annað er bara flutningur á verðmætum frá fólkinu til ríkisins.
Það er beinlínis glæpsamlegt að halda uppi hinu og þessu sem hið opinbera gerir, með veð í komandi kynslóðum. Mikill meirihluti mun að sjálfsögðu fallast á að miklu sé varið í heilbrigðis- og menntamál. En hvað með allt hitt?
Ef það verður ekki tekin pólitísk ákvörðun um MIKINN og ÖRAN niðurskurð á þessu bákni, munum við neyðast út á það á mikil ljótari forsendum er fram líða stundir, sitjandi í mun dýpra skuldafeni en nú. Það er ekki enn búið að finna upp efnahagslega eilífðarvél, þótt sumir virðist halda það.
09.02 2010 kl.12:16
Slóð
Hmm. Þetta er kannski lausnin? Efla opinbera geirann, enginn verkefnaskortur þar!
Þetta er kannski norræna velferðarkerfið sem Steingrímur J er að koma á?
09.02 2010 kl.12:30
Slóð
Það virðast furðulega margir hafa þá hugmynd að verðmætin verði einhvern veginn til í ríkissjóði og þar sé nánast ótæmandi sjóður sem hægt sé að verja til ýmissa verkefna. Til að auka á opinberar framkvæmdir og minnka þanning atvinnuleysi hjálpa skuldugum heimilum ofl. ofl.
Því miður erum við í þá stöðu að tekjustofnarnir eru hrundir og ríkið hefur 3/4 af þeim tekjum sem það áður hafði auk þess sem afborganir og vextir af erlendum lánum verður sífellt hærri hluti af útgjöldunum. Tekjur ríkisins í formi skatta eru í íslenskum krónum meðan vextir og afborganir af erlendum lánum eru í erlendri mynt og þegar/ef íslenska krónugengið lækkar þarf fleirri krónur til að borga þessi erlendu lán það er í raun augljóst.
Halli á ríkissjóði þetta ár stefnir í það að verða eins og 1 1/2 Icesave skuldbinding og væntanlega gæti hún orðið enn hærri.
Það er augljóst að það þarf að forgangsraða verkefnum ríkis og sveitarfélaga. Ráðgera hverju þarf að sleppa og hvað á að skera niður. Skera niður stjórnunarkostnað hvað varðar skóla, bæjarfélög og sveitarfélög, leggja niður stofnanir skóla.
09.02 2010 kl.12:46
Slóð
Brjálað að gera hjá Sýslumönnum og dómurum við að koma fólki á götuna.
Brjálað að gera við innlimunarumsókn í ESB.
Brjálað að gera við að borga reikninga frá skilanefndum.
Brjálað að gera við að skattkerfisbreytingar.
Brjálað að gera við að komast hjá að byggja skjaldborg fyrir heimilin.
Brjálað að gera við að finna upp niðurskurð á sjúkrahúsum.
Brjálað að gera við að skera niður hjá öldruðum.
Brjálað að gera við að skera niður hjá öryrkjum.
Brjálað að gera við að skera niður menntun.
Brjálað að gera við að finna upp nýja skatta.
Brjálað að gera við að koma í veg fyrir fækkun starfsmanna ríkisins.
Eftir að kreppan skall á hefur opinberum starfsmönnum fjölgað um 300 meða störfum á almennum markaði fækkaði um 10.000.