Eyjan.is

Orðið á götunni er að Bjarni Benediktsson formaður Sjálfstæðisflokksins sé farinn að svipast um eftir nýjum framkvæmdastjóra Sjálfstæðisflokksins. Þegar Andri Óttarsson sagði af sér á dögunum vegna styrkjamálsins var ákveðið að Gréta Ingþórsdóttir, sem áður var framkvæmdastjóri þingflokks sjálfstæðismanna, skyldi gegna starfinu tímabundið fram yfir kosningar. En nú er komið að því að finna einhvern til frambúðar.

Orðið á götunni er að meðal þeirra sem nefndir eru í umræðum manna á meðal sem hugsanlegir framkvæmdastjórar í Valhöll séu Árni M. Mathiesen fyrrverandi fjármálaráðherra, Sigurður Kári Kristjánsson fyrrverandi þingmaður, Friðrik Friðriksson framkvæmdastjóri og Magnús Þór Gylfason aðstoðarmaður borgarstjóra.

Orðið á götunni er að ýmsar spurningar vakni við að skoða uppgjör Skipta hf., móðurfélags Símans og eitt af dótturfélögum Exista, sem kynnt var í síðustu viku.

Orðið á götunni er að viðskiptavild Skipta sem sagt er 69 milljarðar virðist ofmetin um 40-50 milljarða og að 9,5 milljarða krafa á Gamla Glitni sé líka stórlega ofmetin.

Orðið á götunni er að tap Skipta hafi í raun verið 55-60 milljarðar en ekki 6,4 milljarðar eins og kynnt var og eigið fé sé í raun neikvætt.

Mönnum verður enn hugsað til bókhaldsbrellna þegar Exista kynnir uppgjör, samanber meðhöndlun félagsins á eignarhlut sínum í Kaupþingi og Sampo á sínum tíma, þegar bókafært verð eignahlutanna var verulega hærra en markaðsverð.

Orðið á götunni er að ímyndafræðingar og almannatenglar sitji nú sveittir við þá iðju í bakherbergjum stjórnarflokkanna að finna upp nafn á ríkisstjórnina þegar - og ef - samstarf Samnfylkingarinnar og VG verður endurnýjað.

Vinstri stjórn þykir víst ekki nógu spennandi heiti. En menn vilja tengja sig við arfleifð og sögu á einhvern hátt.

Ef ríkisstjórnin getur greint frá stjórnarsáttmála í lok þessarar viku, á alþjóðlegum baráttudegi verkalýðshreyfingarinnar 1. maí, gæti hún heitið Maístjórnin. Jóhanna og Steingrímur mundu syngja Maístjörnu Laxness á blaðamannafundinum.

Orðið á götunni er að ímyndafræðingarnir leiti líka logandi ljósi að heppilegum stað til að kynna stjórnarsáttmálann. Helst verður það að vera sögufrægt hús með góð tengsl við fortíðina. Alþýðuhúsið við Hverfisgötu væri heppilegur staður en því miður er búið að breyta því í lúxushótel fyrir auðkýfinga. Gætu Jóhanna og Steingrímur kannski þjóðnýtt húsið?

Orðið á götunni er að einhver hafi látið sér detta í huga að kenna stjórnina við dagsbrún, það er svoldið flott, en Dagsbrún var jú nafn á öflugasta verkalýðsfélagi landsins þangað til verkalýðsforingjar sömdu um að hætta verkalýðsbaráttu í þjóðarsáttinni 1990. Kannski væri hægt að koma saman í gamla Dagsbrúnarhúsinu við Lindargötu af þessu tilefni. Þar mun nú vera brúklegt leiksvið.

Orðið á götunni er að Sjálfstæðisflokkurinn muni þurfa að draga saman seglin svo að um munar í kjölfar kosningaósigursins. Endurgreiðsla stóru styrkjanna frá FL Group og Landsbankanum tekur líka sinn toll.

Orðið á götunni er að Valhöll, flokkshöll sjálfstæðismanna við Háaleitisbraut, verði seld á árinu til að afla fjár. Þá muni flokkurinn koma sér upp aðstöðu fyrir flokksstarfið í mun minna húsnæði, sem ekki lætur jafn mikið yfir sér og Valhöll, í því skyni að lagfæra ímynd sína.

Orðið á götunni er að áhugi sé fyrir því innan beggja stjórnarflokkanna, Samfylkingarinnar og VG, að fá Framsóknarflokkinn sem þriðja hjólið undir vagn ríkisstjórnarinnar.

Orðið á götunni er að um þetta hafi verið talað þegar Framsóknarflokkurinn féllst á að veita minnihlutastjórn Samfylkingar og VG hlutleysi í byrjun febrúar. Ekkert var þó fastmælum bundið á þeim tíma. Árangur Framsóknarflokksins í kosningunum mælir með þessu, en ofuráhersla flokksins á 20% lánaleiðréttingu er talin geta flækt málið.

Hvort um aðild Framsóknar að stjórn Samfylkingar og VG semst veltur einnig á þeirri lendingu í Evrópumálum sem flokkarnir tveir verða fyrst að koma sér saman um.

Orðið á götunni er að innan stjórnarflokkanna sé enn nokkur áhugi fyrir því að ráðherrar utan flokka eða utan þings sitji í nýju stjórninni sem mynduð verður einhvern næstu daga. Þó er talið líklegra að þau Gylfi Magnússon og Ragna Árnadóttir víki fyrir flokksmönnum sem margir eru orðnir mjög ákafir í að komast í ráðherrastóla.

Orðið á götunni er að ekki sé ósennilegt að ný ríkisstjórn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna verði þannig skipuð:

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra
Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra og landbúnaðarráðherra
Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra og iðnaðarráðherra
Katrín Jakobsdóttir menntamálaráðherra
Árni Páll Árnason viðskiptaráðherra
Ögmundur Jónasson heilbrigðisráðherra
Guðbjartur Hannesson sjávarútvegsráðherra
Svandís Svavarsdóttir umhverfisráðherra, félagsmála- og tryggingaráðherra
Kristján L. Möller samgönguráðherra
Atli Gíslason dómsmálaráðherra.

Orðið á götunni er að óhamingju Sjálfstæðisflokksins í kosningabaráttunni verði allt að vopni. Nýjasta dæmið um það er fjölskylduhátíð flokksins í dag sem auglýst er með mynd af ræningjunum þremur úr Kardemommubænum, þeim Kasper, Jesper og Jónatan. Gátu sjálfstæðismenn nú ekki valið sér heppilegri táknmynd tveimur dögum fyrir kosningar?

Bloggarar eru þegar byrjaðir að draga flokkinn sundur og saman í háði fyrir auglýsinguna. Sagt er að ræningjarnir séu með fulla poka af ofurstyrkjum. Kannski eru þetta útrásarvíkingar í dulbúningi, Jón Ásgeir, Björgólfur og Ólafur í Samskipum?

Orðið á götunni er að óhugsandi sé að Baugur og FL Group hafi látið stjórnmálamenn fá tvær milljónir króna eða meira í prófkjörsbaráttu án þess að tryggja að þeir vissu persónulega um styrkina. Sú algenga mótbára stjórnmálamanna að fjáröflunarmenn þeirra hafi einir haft vitneskju um upphæð styrkja og styrkveitendur er ótrúverðug þegar um svo háar fjárhæðir er að tefla.

Orðið á götunni er að mikilvægt sé að stjórnmálamennirnir sex, sem nefndir voru í frétt Stöðvar 2 um ofurstyrkina, geri hreint fyrir sínum dyrum nú þegar.

Orðið á götunni er að forvitnilegt sé að líta á orð og störf sexmenninganna á þeim tíma sem styrkir Baugs og FL Group voru veittir. Það er greinilega efni í sérstaka úttekt hvar leiðir þeirra og fyrirtækjanna lágu saman.

Orðið á götunni er að mörgum sjálfstæðismönnum sé brugðið við þær fréttir sem Stöð 2 flutti í kvöld, að oddviti þeirra í Reykjavík, Illugi Gunnarsson, hafi verið í hópi þeirra stjórnmálamanna sem þáðu háa fjárstyrki frá Baugi og FL Group í prófkjörum árið 2006. Það hafi ekki komið á óvart að nöfn Guðlaugs Þórs Þórðarsonar og Guðfinnu Bjarnadóttur hafi verið á listanum sem birtur var, enda hafi lengi verið um það sterkur orðrómur að þau hefðu notið stuðnings úr þessari átt. Guðfinna sat sjálf um tíma í stjórn Baugs og ekki er langt síðan staðfest var að Guðlaugur Þór hefði átt frumkvæði að því að leita eftir fjárstyrk frá FL Group til Sjálfstæðisflokksins.

Illugi Gunnarsson hefur á hinn bóginn yfirleitt verið talinn til þess hóps í Sjálfstæðisflokknum sem ekki er sérlega vinveittur Baugsfyrirtækjum. Hann var aðstoðarmaður Davíðs Oddssonar þegar Baugsmálið fór af stað og mest gekk á í samskiptum Davíðs og Jóns Ásgeirs Jóhannessonar. Að vísu vöknuðu spurningar þegar Illugi tók sæti í stjórn Sjóðs 9 hjá Glitni, þar sem Baugur var aðaleigandi, en margir töldu að þar hefði Illugi notið hagfræðiþekkingar sinnar.

Orðið á götunni er að reynist frétt Stöðvar 2 sannleikanum samkvæm, eins og flest bendir til, sýni það að kærleikar hafi verið meiri á milli Illuga og Baugsmanna, að minnsta kosti bak við tjöldin, en áður hefur komið fram. Það er stór biti að kyngja fyrir ýmsa í Sjálfstæðisflokknum sem verið hafa þingmanninum velviljaðir en hefur lítt hugnast Baugsveldið. Hvaða áhrif þetta hefur á feril Illuga í flokknum sker framtíðin ein úr um.

Orðið á götunni er að enn eigi sitthvað óvænt eftir að koma í ljós varðandi fjármál stjórnmálaflokkanna. Stóru styrkirnar, sem helst voru til umræðu um páskana, hneyksluðu marga, en bíðið bara þangað til flett verður ofan af lánveitingum til flokkanna án tryggra veða og síðan afskriftum stórs hluta þessara skulda.

Orðið á götunni er að eitt af því sem erfiðast verði að rekja þegar - og ef - fjármál flokkanna verða rannsökuð aftur í tímann séu leynistyrkir sem felast í því að fyrirtæki hafi á bak við tjöldin borgað ákveðna starfsemi flokkanna. Ekkert muni finnast um það í bókhaldi flokkanna.

Dæmi um þetta er þegar fyrirtæki tekur t.d. að sér símaþjónustu fyrir stjórnmálaflokk eða prófkjörsframbjóða í kosningabaráttu. Kostnaðurinn getur numið nokkrum milljónum króna þegar flokkar eiga í hlut. Í stað þess að fara með reikninginn til viðkomandi stjórnmálaflokks eða frambjóðanda er honum framvísað í höfuðstöðvum annars fyrirtækis sem er vinveitt viðkomandi flokki og það lætur líta út sem það hafi notið símaþjónustunnar.

Orðið á götunni er að undirbúningur að myndun næstu ríkisstjórnar sé kominn á góðan rekspöl í bakherbergjum stjórnarflokkanna. Enda ekki nema fimm dagar til kjördags. Hugmyndin mun vera að ný ríkisstjórn verði tekin við strax í næstu viku.

Eins og skoðanakannanir sýna verður þetta stjórn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna þar sem Samfylkingin fær forsætisráðuneytið.

Í umræðunum um nýju stjórnina hafa vaknað spurningar um það hvort ráðherrarnir tveir, Gylfi Magnússon og Ragna Árnadóttir, sem eru utanflokka, verði áfram í ríkisstjórninni. Svo mikill þrýstingur er frá einstökum þingmönnum að fá ráðherraembætti að telja verður líklegt að Gylfa og Rögnu verði fórnað. Þar losna tvo ráðherraembætti.

Þá er talið líklegt að ofur-ráðherrarnir, Steingrímur J. Sigfússon og Össur Skarphéðinsson, gefi frá sér ráðuneyti. Össur verður að velja á milli iðnaðarráðuneytis og utanríkisráðuneytis. Steingrímur mun án vafa halda sig við fjármálaráðuneytið en gefa frá sér landbúnaðar- og sjávarútvegsráðuneytið sem til stendur að sameina ásamt fleiri málaflokkum í einu atvinnuráðuneyti. Ekki er víst að það verði gert núna.

Þingmenn sem eru heitir í ráðherrastóla eftir kosningar, fyrir utan þá sem þegar verma stóla, eru frá Samfylkingu: Árni Páll Árnason, Björgvin G. Sigurðsson og Helgi Hjörvar. Frá VG: Svandís Svavarsdóttir, Atli Gíslason og Jón Bjarnason. Fleiri nöfn hafa verið nefnd, en þessir þingmenn eru taldir hafa mest fylgi.

Orðið á götunni er að þó að flest hafi verið mótdrægt Guðlaugi Þór Þórðarsyni alþingismanni upp á síðkastið hafi lyktir aðalfundar sjálfstæðisfélagsins Varðar í Valhöll í gær verið honum til mikils léttis.

Orðið á götunni er að Vörður, sem er móðurskip hverfafélaga sjálfstæðismanna í Reykjavík, sé kjölfestan í valdakerfi Guðlaugs Þórs í flokknum. Meirihluti stjórnarmanna undir forystu formannsins, Mörtu Guðjónsdóttur, er stuðningsmenn hans. Það hefði verið mikið áfall fyrir hann, ekki síst á viðkvæmum tíma eins og núna, að missa þar ítök.

En tilraun helsta keppinautar Guðaugs Þórs, Illuga Gunnarssonar, til að koma sínum fólki að í stjórninni mistókst og félagið verður áfram bakhjarl Guðlaugs Þórs.

Aðalfund Varðar sóttu á þriðja hundruð manns. Fyrir fundinum lá tillaga stjórnar um stjórnarmenn. Að auki kom fram tillaga runnin undan rifjum Illuga um Örnu Hauksdóttur, Orra Hauksson, Sirrý Hallgrímsdóttur, Halldór Blöndal fyrrverandi forseta Alþingis og fleiri. Orðið á götunni er að Bjarni Benediktsson formaður flokksins hafi á bak við tjöldin stutt þessa frambjóðendur, en hann mætti ásamt Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur varaformanni á fundinn. Hvorugt þeirra hefur þó atkvæðisrétt í félaginu.

Það reyndist ekki hljómgrunnur fyrir nýju nöfnunum og fengu frambjóðendurnir sem stjórn Varðar stakk upp á mikinn meirihluta atkvæða. Guðlaugur gat því gengið af fundi með bros á vor, en Illugi var ekki ýkja kátur.

Sjálfstæðimenn eru í miklum vanda við að eyða þeirri tortryggni sem skapast hefur um heilindi þeirra eftir að fram komu upplýsingar um háa styrki Landsbankans og FL Group til flokksins.

Orðið á götunni er að Jón Ásgeir Jóhannesson hafi sjálfur hringt í rétta aðila til að koma þeim upplýsingum á framfæri og að tímasetningin sé valin til að skaða Sjálfstæðisflokkinn sem mest. Vitneskjan um styrkina hafi því ekki komið til við skattrannsókn á félaginu eins og staðhæft hefur verið, enda væri óeðlilegt ef upplýsingar úr slíkri rannsókn væru að leka í fjölmiðla með þessum hætti.

Orðið á götunni er að m.a. hafi fræg ræða Davíðs Oddssonar á nýliðnum landsfundi Sjálfstæðismanna kallað fram þessi viðbrögð Jóns Ásgeirs, en í henni fór Davíð bæði háðslegum og hörðum orðum um Jón Ásgeir og Baug ásamt því að tengja hann með neikvæðum hætti við Samfylkinguna.

Orðið á götunni er að skuldir stjórnmálaflokkanna séu ekki síður viðkvæmt efni en framlög fyrirtækja til flokkanna. Raunar er sagt að í sumum tilvikum sé þetta einn og sami hluturinn. Þannig skuldi einn flokkanna háar upphæðir hjá stóru fjölmiðlafyrirtæki og hafi búist við því að þær yrðu afskrifaðar. Ef það væri venjan að þannig væri farið með skuldir flokkanna væri farið á svig við lögin um fjármál stjórnmálasamtaka.

Samkvæmt frétt sem birtist á Eyjunni í dag námu skuldir stjórnmálaflokkanna næstum hálfum milljarði króna, 475 milljónum, í árslok 2007. Framsóknarflokkurinn skuldaði 154 milljónir, Samfylkingin 124 milljónir, Vinstri hreyfingin - grænt framboð 91 milljón, Sjálfstæðisflokkurinn 76 milljónir og en Frjálslyndi flokkurinn tæpar 30 milljónir króna.

Orðið á götunni er að til að hreinsa andrúmsloftið í þjóðfélaginu þurfi stjórnmálaflokkarnir ekki aðeins að birta framlög fyrirtækja frá fyrri árum heldur einnig greina frá því hverjir séu lánardrottnar þeirra í fjármálastofnunum og fyrirtækjum og hver staðan sé á þeim lánum.

Orðið á götunni er að í tengslum við páskaumræðurnar miklu um stóru fyrirtækjastyrkina til flokkanna, þar sem Sjálfstæðisflokkurinn ber höfuð og herðar yfir aðra, sé hollt að rifja upp ummæli athafnamannsins Jóns Ólafssonar í sjónvarpsviðtali í nóvember 2005. Jón þykir hafa það fram yfir marga aðra kaupsýslumenn að vera hreinskilinn.

Jón var mættur í þáttinn Ísland í dag þriðjudaginn 13. nóvember 2005 til að kynna nýútkomna ævisögu sína eftir Einar Kárason. Talið barst að margvíslegum tengslum hans við stjórnmálaflokka. Umsjónarmaður þáttarins, Svanhildur Hólm Valsdóttir, spurði um stuðning hans við R-listann í borgarstjórnarkosningunum árið 1994. Jón staðfesti að fyrirtæki á hans vegum hefði yfirtekið miklar auglýsingaskuldir R-listans við Norðurljós sem rak þá Stöð 2.

Jón var þá spurður hvort hann hafi átt von á því að fá eitthvað í staðinn fyrir stuðninginn. Og svarið var óvenjulega hreinskilið:

“Ég átti von á því. Ég hélt að ég myndi fá það.”

Orðið á götunni er að það sé ekki síður merkilegt að fjölmiðlar hafi á þessum tíma ekkert fjallað um þessi ummæli. Getur verið að það hafi haft áhrif að þeir voru allir í eigu örfárra auðmanna?

Orðið á götunni er að óhugsandi sé að fyrirtæki gefi stjórnmálaflokki tugi milljóna án þess að ætlast til einhvers í staðinn.

Orðið á götunni er að aðkoma FL Group að REI málinu bendi sterkt til þess að fjárhagslegur stuðningur félagsins við Sjálfstæðisflokkinn eigi meira skylt við viðskipti en skilyrðislausan styrk.

Orðið á götunni er að ástæða sé til að óttast að slík „viðskipti“ séu ekki ný á nálinni, en fyrirtæki hafa oft áður haft mikinn hag af því að stjórnvöld séu þeim hliðholl. Er ekki ástæða til að skoða fjármögnun stjórnmálamanna og flokka ítarlegar og lengra aftur í tímann í tengslum við stærri ákvarðanir stjórnvalda?

Orðið á götunni er að styrkjamálið muni fylgja Sjálfstæðisflokknum fram á kjördag og vafalaust hafa áhrif á fylgi flokksins. Þótt Bjarni Benediktsson hafi gert það sem hann telur sig geta til að leiða málið til lykta er ljóst að jafnt innan flokksins sem utan eru margir þeirrar skoðunar að ekki sé nóg að gert.

Þær raddir heyrast að Guðlaugur Þór Þórðarson alþingismaður sé ekki heppilegur oddviti flokksins í Reykjavíkurkjördæmi suður eftir að í ljós kom að hann hefur ekki verið nægilega hreinskilinn um vitneskju sína um styrkina frá Landsbankanum og FL Group og þátttöku í öflun þeirra. Sumir kveða fastar að orði og segja að hann hafi beinlínis reynt að villa um fyrir fólki. Slíkur frambjóðandi veiki Sjálfstæðisflokkinn.

Þær raddir heyrast einnig að rangfærslur Kjartans Gunnarssonar fyrrverandi framkvæmdastjóra um vitneskju hans um styrkina veki upp spurningar um framhald á setu hans í miðstjórn flokksins. Menn spyrja hvort ekki sé eðlilegt að hann axli ábyrgð á orðum sínum. Ummæli Bjarna Benediktssonar í fjölmiðlum í gærkvöldi, þar sem hann sagði efnislega að Kjartan hefði farið með rangt mál, þykja þungur áfellisdómur yfir framkvæmdastjóranum fyrrverandi.

Orðið á götunni er að þrátt fyrir þessar skoðanir sé ólíklegt að til frekari tíðinda dragi í Sjálfstæðisflokknum. Of stuttur tími sé til kosninga til að hægt sé að taka þá áhættu sem frekari pólitískum mannfórnum fylgja.

Þegar styrkir fyrirtækja til Samfylkingarinnar árið 2006, sem eru hærri en hálf milljón, eru skoðaðir kemur í ljós að flokkurinn fékk samtals 11 milljónir króna frá fyrirtækjum þar sem Jón Ásgeir Jóhannesson var aðaleigandi eða með ráðandi eignarhlut.

Frá Baugi komu 3 milljónir, frá FL Group 3 milljónir, frá Glitni 3,5 milljónir og frá Teymi 1,5 milljón.

Hæsti styrkurinn til Samfylkingarinnar kom hins vegar frá útrásarvíkingunum í Kaupþingi, 5 milljónir króna.

Þetta eru þó aðeins styrkir til flokksins á landsvísu. Enn er beðið upplýsinga um styrki fyrirtækja til einstakra flokksfélaga, þar á meðal Samfylkingarinnar í Reykjavík.

Ekki hefur verið upplýst hvort styrkirnir tengjast kosningabaráttunni 2006 eða voru veittir í árslok eins og stóru styrkirnir til Sjálfstæðisflokksins frá Landsbankanum og FL Group.

Í frægri Borgarnesræðu Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur í febrúar 2003 var hanskinn tekinn upp fyrir Baug og Kaupþing auk Norðurljósa, sjónvarpsfyrirtækis Jóns Ólafssonar.

Orðið á götunni er að spennandi væri að fá að sjá hvaða styrki Samfylkingin fékk frá fyrirtækjum í kosningunum árið 2003.

Raunar gildir það sama um alla stjórnmálaflokka. Af hverju eru upplýsingarnar, sem nú eru birtar, einskorðaðar við árið 2006? Væri ekki nær að birta öll stór framlög til flokkanna frá því til dæmis að einkavæðingin hófst í byrjun tíunda áratugarins?

Og af hverju vill Framsóknarflokkurinn ekki greina frá nöfnum fyrirtækja sem styrktu flokkinn 2006 eins og Sjálfstæðisflokkurinn og Samfylkingin hafa gert? Er eitthvað að fela?

Ákvörðun Andra Óttarssonar að stíga til hliðar sem framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins svarar ekki ráðgátunni um með hvaða hætti risastyrkirnir tveir frá FL Group og Landsbankanum lentu í fjárhirslum flokksins.

Andri segir í yfirlýsingu sinni að hann hafi “ekki átt frumkvæði að því að haft var samband við FL Group eða Landsbankann um styrkveitingu” og ekki tekið “ákvörðun um að veita styrkjunum viðtöku.”

Orðið á götunni er að það sé ekki að ástæðulausu að böndin berist að Guðlaugi Þór Þórðarsyni í tengslum við 25 m kr styrk til Sjálfstæðisflokksins frá Landsbankanum. Bent er á nokkur atriði sem bendi til nánari tengsla en gengur og gerist milli Guðlaugs Þórs og háttsettra menn innan Landsbankans.

Samkvæmt traustum heimildum tók Sigurjón Þ Árnason einn ákvörðun um þennan 25 milljóna króna styrk bankans. Bankaráðið kom þar hvergi nærri og ekki heldur hinn bankastjórinn, Halldór J. Kristjánsson.

Aðrir styrkir bankans til stjórnmálaflokka og stjórnmálamanna í prófkjörum eru sagðir hafa farið eftir gamalkunnum farvegi þar sem bankaráðsmenn voru í vitorði og bankastjórar framkvæmdu. Þar var gengið út frá sameiginlegri ákvörðun sem ætlað var að tryggja jafnvægi á milli einstaklinga og flokka. Styrkirnir voru gjarnan 500 þúsund krónur en undir það síðasta vour styrkir til flokka á kosningaári farnir að nema fjórum til fimm milljónum króna.

Þegar rætt er um tengsl Guðlaugs og Sigurjóns er í fyrsta lagi bent á að þeir hafi verið samherjar í stúdentapólitíkinni og Guðlaugur síðan starfað undir Sigurjóni í Búnaðarbankanum.

Tengslin við REI málið vekja líka sérstaka athygli vegna tímasetningar risastyrkjanna frá FL-Group og Landsbankanum í árslok 2006 í aðdraganda sölunnar á hlut ríkisins í Hitaveitu Suðurnesja og stofnunar REI, orkuútrásarfyrirtækis Orkuveitu Reykjavíkur. Guðlaugur Þór var þá stjórnarformaður Orkuveitunnar.

Guðlaugur Þór hefur ekki nafngreint þá “menn í flokknum” sem hann sagðist hafa, símleiðis af spítala, hvatt til að til að aðstoða skrifstofu flokksins við fjársöfnun og leggja flokknum lið.

Í þessu samhengi hljóta þó að vekja athygli náin tengsl Guðlaugs Þórs og Björns Ársæls Péturssonar, sem hefur verið lykilmaður í víðfrægri kosningamaskinu Guðlaugs. Björn Ársæll, sem átti til skamms tíma sæti í kjördæmisráði Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík sem formaður hverfafélags flokksins í Hlíða- og Holtahverfi og hefur starfað mikið fyrir flokkinn, hóf störf hjá Landsbankanum í desember 2006, fékk það verkefni að opna söluskrifstofu Landsbankans í Hong Kong, en Björn er verkfræðimenntaður í Japan.

Björn Ársæll varð fyrsti stjórnarformaður REI, skipaður á stjórnarfundi í Orkuveitunnar í mars 2007. Björn hætti sem stjórnarformaður REI í ágúst 2007. Með honum í stjórn voru þá Björn Ingi Hrafnsson, þá borgarfulltrúi Framsóknar og Haukur Leósson, sem tók við af Guðlaugi sem stjórnarformaður OR í júní 2007.

Undirbúningur að stofnun Reykjavík Energy Invest hafði hafist á stjórnarfundi í Orkuveitu Reykjavíkur 25. janúar 2007. Þá var samþykkt að eignarhluti Orkuveitu Reykjavíkur í Enex hf. yrði settur í sérstakt hlutafélag, eignarhaldsfélag, sem Orkuveita Reykjavíkur ætti ásamt Landsvirkjun, Nýsköpunarsjóði atvinnulífsins og Íslenskum orkurannsóknum. Forstjóra OR var þá falið að vinna tillögu um hvernig Orkuveitan stæði að útrásarverkefnum í framtíðinni. Á stjórnarfundi í OR 7. mars 2007 var svo REI stofnað utan um útrásarstarfsemi OR. Til hlutafélagsins var m.a. ákveðið að leggja hlutafé OR í Enex hf og Enex Kína ehf og önnur erlend verkefni sem OR. Auk þess var samþykkt að leggja til REI allt að tvo milljarða króna í peningum á næstu misserum sem notað yrði til þátttöku í félögum og verkefnum með öðrum aðilum sem stunda útflutning á íslenskri tækniþekkingu í vistvænum orkutækifærum á erlendri grund.

Þegar Björn flutti til Hong Kong í ágúst 2007 tók Bjarni Ármannsson við sem stjórnarformaður REI. Eftir fall bankanna í fyrrahaust fékk Björn Ársæll, samkvæmt frétt DV, tæplega 20 milljóna króna starfslokagreiðslu. Því er þó haldið fram að sú upphæð sé ekki rétt.

Björn Ársæll hefur verið virkur í starfi Varðar - félagi Sjálfstæðismanna í Reykjavík. Í desember var t.d. sagt frá því að hann hefði hafið störf á flokksskrifstofunni, sem þó reyndist ekki vera.

Orðið á götunni er að það geti ekki gengið að frambjóðandi sem leiðir lista Sjálfstæðisflokksins í öðru Reykjavíkurkjördæmanna hafi orðið tvísaga í jafn alvarlegu máli og því sem snýst um styrkveitingar Landsbankans og FL Group til flokksins. Líklegt sé að kröfur um að hann víki af listanum komi fram fljótlega.

Guðlaugur Þór Þórðarson sagði við fjölmiðla í gær að hann væri ekki inni í fjármálum Sjálfstæðisflokksins og hefði ekki vitað af styrknum frá FL Group. Nú er hins vegar upplýst að hann var maðurinn sem útvegaði flokknum bæði styrkinn frá Landsbankanum og FL Group.

Þá hafa vaknað spurningar um tengsl Guðlaugs Þórs við umrædd fyrirtæki í ljósi þess að hann var formaður Orkuveitu Reykjavíkur á þessum tíma, en samningur við það fyrirtæki var lykilatriði í þátttöku FL Group í orkuútrásinni sem náði hátindi sínum í REI-málinu.

Í prófkjörsbaráttu í Sjálfstæðisflokknum haustið 2006 var kosningamiðstöð Guðlaugs Þórs í rúmgóðu húsnæði Landsbankans við Lágmúla, þar sem áður var útibú bankans.